Je loopt in het bos in Zweden. Het mos bedekt de bosbodem en het heeft net geregend. De geur van naaldbomen omgeeft je en het bos is donker en mysterieus. Opeens hoor je gezang van een jonge vrouw. je ziet haar langzaam je kant op komen tussen de donkere bomen door. Droom je of is ze echt? Gekleed in wit en ze wordt gevolgd door haar koeien. Durf jij met haar te praten? vertel haar niet je naam, en maak haar niet kwaad want alles wat in deze bossen leeft is onvoorspelbaar en prachtig.

De huldra heeft mijn inspiratie geprikkeld sinds ik over haar las een aantal jaar geleden. Aangezien mijn nieuwe blog haar naam draagt hierover meer uitleg en je zult beter begrijpen waar mijn blog over gaat.

De Huldra wordt ook wel  Skogsrået genoemd. Dit zou je vrij kunnen vertalen als ‘heerser van het woud’. Maar het is een genderloos woord. Meestal wordt er gesproken over een vrouwelijk wezen en een enkele keer is de Huldra in folklore te vinden als man. Ik zal echter vanaf nu mij richten op het meest veel voorkomende gender van de Huldra, de vrouw. Ze heeft over het algemeen een koeienstaart maar een vossenstaart wordt wel afgebeeld of verteld. Haar uiterlijk is vaak mooi en verleidelijk, maar wanneer ze zich omdraait ziet haar rug er uit als een holle boom. Ze is samengesmolten met de koeien, en het bos waar ze over waakt. Ze schept een beeld van de wildernis, mooi maar ook overweldigend en soms gevaarlijk tegelijk.

De huldra leert me daarmee een aantal dingen die ik mag leren. Ik ben opgegroeid met het idee van het lieve meisje zijn, meebewegen met de ander, niet zo veel voelen, geen nee zeggen, altijd de ander voor jezelf. Ik ben mijn wilde kant kwijtgeraakt tijdens het overleven van het leven. Ik ben op zoek naar het spreekwoordelijke wilde woud in mij. Het versmelten met de bomen. Mijn eigen routes lopen in het leven.En ik nodig je uit om mij te volgen. Niet als een roedel koeien maar als je eigenwijze zelf. Ik zal heel veel leren en veel fouten maken maar wie fouten maakt die leert. Daar kan je eigenlijk niet onderuit. Vergeef me mijn fouten en vind wat inspiratie in wat ik schrijf. Samen zullen we de paden door het bos vinden.

Waar hoop ik het over te gaan hebben.

– Planten en bomen uit onze regio en de folklore die ze meedragen.
– Lokale of enig sinds lokale godinnen en goden.
– Hoe je met de seizoenen leven kunt en wat “slow living” is.
– Creatieve dingen om te doen in of met de natuur.
– Journal oefeningen.

Durf jij met mij de stap te nemen het donkere bos in?
Met liefde,

Ivy Huldra