Ik was een kleine kabouter toen ik er achter kwam dat ik mij beter voelde bij dieren en knuffels dan in grote groepen mensen. Ik had geen idee waarom maar wel wist ik dat ik anders was. Na verjaardagen was ik compleet uitgeteld en wist ik niet waar ik het zoeken moest. Mijn moeder vroeg altijd heel lief “hoe was het?” Waarop ik geen antwoord had. Mijn hoofd zat vol. Ik moest er een tijd over nadenken.

Foto van mijn 1e verjaardag

Knuffels zo weet ik nu helpen mensen met autisme reguleren. En dieren kunnen onvoorwaardelijk van je houden zonder moeilijke vragen te stellen. Gewoon door te zijn. Ik heb nog steeds veel knuffels om me te helpen. Zo heb ik een verzwarings knuffel in de vorm van een konijn. Deze helpt me als ik verdrietig ben of heel erg boos. Als ik het even niet meer weet, en mijn man me overprikkelt dan is mijn knuffel daar.

Afgelopen winter was ik een paar maanden in het aller diepste van mijn depressie. Een ziekte die mij elk jaar weer overvalt en tegen de grond duwt. Het is een familie kwaal. Er lijkt weinig aan te doen, behalve me terugtrekken en mij omringen met prettige prikkels ipv onprettige. Mijn knuffels hebben mij hierin erg geholpen.

Mijn verzwaarde konijn ^

De meeste mensen van mijn leeftijd hebben kinderen. Dat zit voor mij niet in. Soms mis ik het gevoel van een baby op mijn buik. Of van die kleine handjes in mijn hand. Kleine dingetjes die ik dacht dat ik ooit zou voelen. Voor mij zijn in deze fase van mijn leven de poppen mijn passie geworden.

Niet als vervanging. Kinderen zijn niet te vervangen, maar meer als passie om mij in te laten mee stromen in de afleiding die het geeft.

het combineert heel veel dingen waar ik van geniet. Textiel werk, schilderwerk, boetseren, fotografie, foto bewerking, viltwerk, haken, prachtige stoffen en nog veel meer.

bovendien creëer je iets wat er nog niet was. Zoals elke poppen kunstenaar en kunstenaars in het algemeen heeft iedereen een eigen stijl. En mensen hebben wat jij maakt, nooit eerder exact zo gezien. En dat vind ik fantastisch.

Als kleine kabouter wist ik dat ik anders was. Maar ook wist ik dat ik kunstenaar wilde worden. Ik weet eigenlijk ook al jaren dat ik wat met poppen wil doen. Maar nu ga ik er echt voor. Ik wil de poppen voor mezelf maken en voor andere jonge, en niet zulke jonge mensen die net als ik, de regulatie van de knuffels en poppen kunnen gebruiken om hun leven net wat magischer te maken.